Urządzenie sprzęgłowe (VW Golf 2)

Zespół sprzęgła (rysunek 5.1) składa się z:

a) koło zamachowe 10;
b) tarcza sprzęgła 11;
c) kompresja sprzęgła;
d) łożysko sprzęgła 3;
d) tuleja prowadząca i łożysko oporowe;
e) widełki rozłączające sprzęgło dźwignią 5;
g) linka sprzęgła;
c) pedały sprzęgła.



Głównym elementem układu sprzęgła jest tarcza sprzęgłowa. Przenosi napęd z koła zamachowego silnika na wałek sprzęgłowy skrzyni biegów. Tarcza sprzęgła składa się z piasty z wielowypustem wewnętrznym, obrotowego amortyzatora i okładzin ciernych. Piasta jest połączona z klockami za pomocą obrotowego amortyzatora i sprężyn, które amortyzują nagłe uderzenia momentu obrotowego.

Amortyzator układu kierowniczego składa się z pierścieni ciernych. które, poruszając się względem siebie, tłumią drgania sprężyn amortyzujących. Pozostałe elementy odpowiadają za płynne połączenie silnika ze skrzynią biegów, celem przekazania napędu na koła pojazdu. Najnowsze rozwiązania układu sprzęgła zapewniają większą niezawodność i łatwość obsługi tego układu.



W pojazdach VW stosowane są dwa rozwiązania konstrukcyjne sprzęgła. W obu rozwiązaniach jako siłownik zastosowano sprężynę talerzową. Sprężyna talerzowa ma najlepsze parametry, co powoduje, że siła wytwarzana podczas skoku pedału sprzęgła jest znacznie mniejsza. Daje to efekt większego komfortu sterowania sprzęgłem przy takim samym momencie obrotowym przenoszonym przez sprzęgło. Pierwsze z wymienionych rozwiązań to typowy układ pokazany na rysunku (rysunek 5.1)

Oryginalne informacje są zamieszczone na stronie internetowej VWmanual.ru

Po zwolnieniu pedału sprzęgła sprężyna tarczowa 6 poprzez pierścień dociskowy 1 dociska tarczę sprzęgła 11 do koła zamachowego. Pokazano to w dolnej części rysunku 5.1. Moment obrotowy przenoszony jest z koła zamachowego poprzez okładziny cierne 9 i tarczę sprzęgła na wałek sprzęgłowy 12 skrzyni biegów. Gdy kierowca naciśnie pedał sprzęgła, łożysko wyciskowe 3 zostanie przesunięte wzdłuż tulei 4 za pomocą widełek wyciskowych.

Pozycję łożyska wyciskowego po naciśnięciu pedału sprzęgła widać w górnej części rysunku 5.1.

Gdy łożysko oporowe przesuwa się w kierunku sprężyny talerzowej, wewnętrzna część sprężyny talerzowej ulega wygięciu. Ponieważ tarcza sprężyny jest przymocowana do obudowy dociskowej 8 za pomocą nitów 7, po wygięciu wewnętrznej części sprężyny jej zewnętrzna część wygina się w przeciwnym kierunku, wyciągając pierścień dociskowy 1. Po wyciągnięciu pierścienia dociskowego koło zamachowe obraca się swobodnie, nie przenosząc momentu obrotowego na wałek sprzęgła. Drugie rozwiązanie, pokazane na rysunku, zawiera podobne elementy, lecz rozmieszczone nieco inaczej (rysunek 5.2).




Element dociskowy sprzęgła 5 przykręcony jest do czopu wału korbowego 4 za pomocą śrub 1 i podkładki 8. Koło zamachowe 12 przymocowane jest do elementu dociskowego sprzęgła 5. W tym systemie koło zamachowe przykręcone jest do czopu wału korbowego, a obudowa elementu dociskowego przykręcona jest do koła zamachowego.

Drugą zasadniczą różnicą jest zastosowanie popychacza umieszczonego w rowku wałka sprzęgłowego.

Łożysko wyciskowe i widełki wyciskowe znajdują się w tylnej obudowie skrzyni biegów. Po naciśnięciu pedału sprzęgła 5 linka sprzęgła 1 obraca dźwignię sprzęgła (rysunek 5.4)



Na osi dźwigni wewnątrz skrzyni biegów znajduje się ramię, które porusza łożysko oporowe. Łożysko oporowe naciska poprzez popychacz 13 na tarczę oporową (rysunek 5.2).

Tarcza zwalniająca wygina sprężynę tarczową, która, podobnie jak w pierwszym rozwiązaniu, odciąga pierścień dociskowy 6 i zwalnia tarczę sprzęgła. Przerwane zostało przeniesienie napędu. Tarcza wyłączająca mocowana jest do sprężyny tarczowej za pomocą pierścienia sprężystego 10.