Nie odłączaj ani nie dotykaj przewodów układu zapłonowego, gdy silnik pracuje lub zapłon jest włączony.
Podłączanie i odłączanie wszystkich przewodów układu zapłonowego oraz przyrządów pomiarowych można wykonywać wyłącznie przy wyłączonym zapłonie.
Jeżeli silnik musi być zasilany energią elektryczną bez konieczności jego uruchamiania (na przykład do pomiaru kompresji), należy odłączyć przewód wysokiego napięcia od rozdzielacza zapłonu i zewrzeć go z masą. W razie potrzeby można ją przedłużyć (wydłużyć).
Należy unikać uruchamiania silnika za pomocą rozrusznika awaryjnego, ponieważ nie wszystkie rozruszniki są sobie równe. Jeżeli zastosuje się to urządzenie, czas rozruchu nie powinien przekraczać jednej minuty, a napięcie nie powinno być większe niż 16,5 V.
Podczas prac naprawczych konieczne jest odłączenie akumulatora.
Samochód z uszkodzonym układem zapłonowym nie może poruszać się samodzielnie; należy go odholować, odłączając złącze w wyłączniku lub odłączając przewód od zacisku 1 cewki zapłonowej.
Kondensatorów i lampek probierczych nie wolno podłączać do złącza 1 cewki zapłonowej.
Podczas mycia silnika należy wyłączyć zapłon.
Nie wolno wymieniać wirnika rozdzielacza na wirnik z innym oznaczeniem.
Przewody wysokiego napięcia oraz fajki świec zapłonowych mogą być wyłącznie oryginalne.
Nie dopuszcza się wymiany cewki zapłonowej na cewkę innego typu.
Układ zapłonowy wytwarza iskrę zapłonową we właściwym czasie dla każdego cylindra. Zapala zassaną mieszankę paliwowo-powietrzną. Cewka zapłonowa przetwarza napięcie akumulatora 12 V na wysokie napięcie o wartości 25 000–30 000 V.
Układ zapłonowy zawiera:
- zapłon rozdzielaczowy z wyłącznikiem lub czujnikiem indukcyjnym w układzie zapłonowym tranzystorowym;
- cewka zapłonowa;
- świece zapłonowe;
- elektroniczna jednostka sterująca zapłonem (systemy TZH, VEZ).
Komentarze gości