Naprawa głowicy cylindra (VW Sharan 1)

Sprężyny zaworowe i prowadnice zaworowe

Sprężyny zaworowe nie powinny mieć pęknięć i powinny być odpowiednio elastyczne. Aby dokładnie sprawdzić sprężyny zaworowe, należy użyć specjalnego narzędzia do testowania sprężyn. Jeśli nie ma go tam, należy zamontować sprężyny w rzędzie na gładkiej powierzchni tak, aby zamknięte radełkowanie znajdowało się u dołu. Połóż stalowy kątownik obok sprężyny i zmierz szczelinę między górną krawędzią sprężyny a kątownikiem. Szczelina nie powinna być większa niż 2,0 mm. W przeciwnym wypadku sprężyna będzie skośna.

Tuleje prowadzące zaworów

Sprawdź tuleję prowadnicy zaworu w następującej kolejności:

• oczyść tuleję prowadzącą zaworu z osadów węglowych, przeciągając szmatkę nasączoną benzyną tam i z powrotem przez tuleję;
• dokładnie oczyść trzonek zaworu i włóż zawory w odpowiedniej kolejności do tulei prowadzących;

• sprawdź bicie trzonka zaworu wewnątrz tulei prowadzącej za pomocą urządzenia pomiarowego VW387 (rysunek 113) w następujący sposób:
• zamontuj przyrząd pomiarowy VW387 z odpowiednim uchwytem na górnej części głowicy cylindra;
• wyciągnij zawór z otworu tak daleko, jak to możliwe, aż koniec trzonu zaworu zostanie ostatecznie zatrzymany przez tuleję prowadzącą;
• poruszaj płytką zaworową u góry z boku na bok i sprawdź wskazania na wskaźniku. Jeżeli uzyskana wartość jest większa niż 1,0 mm dla zaworów dolotowych lub 1,3 mm dla zaworów wydechowych, należy wymienić tuleję prowadzącą zaworu.

Należy również sprawdzić ogólny stan głowicy cylindra. Głowicę cylindra można używać po szlifowaniu. Jeżeli pomiędzy gniazdami zaworów lub pomiędzy gniazdem zaworu a pierwszym gwintem otworu świecy zapłonowej występują drobne rysy, pod warunkiem, że rysy nie są szersze niż 0,5 mm, wówczas głowicę cylindra można przeszlifować i ponownie wykorzystać.



Po przeszlifowaniu głowicy cylindra wartość a (rysunek 114) nie powinna być mniejsza niż 132,60 mm. Pomiary należy wykonywać za pomocą suwmiarki lub linijki pomiarowej, kładąc głowicę cylindra na płaskiej powierzchni.


Wyciśnij tuleje prowadzące z głowicy cylindra w następującej kolejności:

• sprawdź zamontowane tuleje prowadzące. Jeżeli prowadnice zaworów nie zostały jeszcze wymienione, nie są one zabezpieczone i mogą zostać wypchnięte z głowicy cylindra od strony wałka rozrządu. Jeśli tuleje prowadzące zostały już wymienione, będą miały mocowanie widoczne od strony wałka rozrządu. W tym przypadku należy wycisnąć starą tuleję prowadzącą od strony komory spalania;

• tuleja prowadząca jest wyciskana z głowicy cylindra za pomocą stempla. Aby ułatwić wyciskanie, głowicę cylindra można podgrzać. Do stempla należy przykręcić kołek dopasowany rozmiarem do wewnętrznej strony tulei prowadnicy zaworu. Wyciskanie oryginalnej tulei prowadzącej, która nie została jeszcze wymieniona, pokazano na (rysunek 115);
• podczas wymiany tulei prowadzącej zaworu, wymienia się także sam zawór. Następnie należy wypolerować gniazda zaworowe.

Wciśnij tuleje prowadzące do głowicy cylindra w następującej kolejności:

• przed montażem należy nasmarować nowe tuleje prowadzące olejem silnikowym i wcisnąć je od strony wałka rozrządu do zimnej głowicy cylindra tak, aby kołnierz tulei prowadzącej zawory wszedł w głowicę cylindra. Nacisk prasy nie powinien być większy niż 1 t, w przeciwnym razie kołnierz może zostać odcięty. Głowica cylindra musi leżeć na całkowicie płaskiej powierzchni;
• po sprasowaniu tulejkę prowadnicy zaworowej należy poddać obróbce specjalnym rozwiertakiem 3120. Jeśli nie dysponujemy takim rozwiertakiem, można zastosować regulowany rozwiertak 8,0 mm, który należy regularnie smarować tzw. płynem obróbkowym, aby po nim nie pozostały w otworze drobne wyszczerbienia - ślady "zgniecenia".

Notatka. Jeżeli wymieniono tuleję prowadzącą, gniazdo zaworu należy przeszlifować tak, aby było współśrodkowe z nową tuleją prowadzącą.

Gniazda zaworów

Sprawdź gniazda zaworowe w następującej kolejności:

• sprawdź wszystkie gniazda zaworowe pod kątem zużycia i zarysowań. Na roboczych fazach siodeł (powierzchnia styku zaworu) nie powinno być żadnych wżerów, korozji ani uszkodzeń. Mniejsze uszkodzenia można naprawić poprzez zeszlifowanie gniazd frezem o kącie 45°. Należy przy tym usunąć jak najmniej metalu. Można szlifować ręcznie lub przy użyciu szlifierki. Jeśli siedzenia są mocno zużyte, należy je ponownie wyfrezować. Kształt fazowania gniazd zaworów pokazano na (rysunek 116); Wartości kątów odnoszą się zarówno do zaworów wydechowych, jak i dolotowych. Wartość średnicy gniazda zaworowego należy odczytać z tabeli regulacji i sterowania. Jest to szczególnie istotne w przypadku zaworów dolotowych, ponieważ w niektórych silnikach zawory te nie są takie same;
• aby określić rozmiar obróbki gniazda zaworowego, należy wykonać następujące pomiary:
• włóż zawór do tulei prowadzącej i naciśnij na gniazdo (płaska głowa) zawory;

[Informacje są zamieszczone na tej stronie internetowej: VWmanual.ru]

• zmierz odległość a (rysunek 117) między górną krawędzią trzonka zaworu a górną krawędzią głowicy cylindra. W tym celu należy umieścić linijkę pomiarową na płaszczyźnie głowicy cylindra;
• oblicz maksymalną i minimalną dopuszczalną wartość wielkości mierzonej a po zmieleniu. Na zaworach dolotowych powinno być 33,8 mm, na zaworach wydechowych - 34,1 mm;
• jeżeli od zmierzonej wartości odejmiemy odległość minimalną, otrzymamy dopuszczalną wartość b (rysunek 116). Jest to konieczne, aby uniknąć zbytniego rozwiercania gniazd zaworowych w głowicy cylindra. Frezowanie gniazd zaworowych wykonuje się w przypadku zamontowania nowych tulei prowadzących. Aby to zrobić będziesz potrzebować:
• lekko sfrezuj górną krawędź gniazda zaworowego frezem o kącie 45°, a następnie frezem o kącie 30°, aby zmniejszyć szerokość gniazda zaworowego do 2,0 mm w przypadku zaworów dolotowych i 2,4 mm w przypadku zaworów wydechowych. Leczenie należy przerwać w momencie, gdy wymiary gniazda zaworu osiągną określone wartości. Gniazda zaworów wydechowych mają ograniczniki średnicy. Podczas przetwarzania należy zachować ostrożność, aby nie uszkodzić tych ograniczników;
• aby nie rozwiercać za bardzo gniazd zaworowych w głowicy cylindra, należy pamiętać o obliczeniu wartości b;

• szlifowanie obrobionych maszynowo gniazd zaworowych. W tym celu należy nanieść niewielką ilość pasty polerskiej na gniazdo zaworu i zamontować zawór w odpowiednim gnieździe. Przymocuj przyssawkę do zaworu i za jej pomocą obracaj zawór tam i z powrotem w kierunku wskazanym strzałkami (rysunek 118). Aby dobrze oszlifować gniazdo zaworu, należy okresowo zdejmować przyssawkę, przekręcić zawory o ćwierć obrotu, a następnie kontynuować szlifowanie;
• po szlifowaniu dokładnie oczyść wszystkie części z brudu i pasty polerskiej;
• sprawdź gniazdo zaworu, w którym znajduje się głowica zaworu i pierścień uszczelniający. Na obu częściach powinien być widoczny ciągły, matowy pierścień;
• za pomocą ołówka narysuj kilka linii na pierścieniu na głowicy zaworu. Linie należy narysować wokół pierścienia w odstępach około 1 mm. Następnie ostrożnie wsuń zawór do tulei prowadzącej, opuść go na gniazdo i obróć go po okręgu o 90°, wywierając jednocześnie niewielką siłę na zawór;
• wyjmij zawór i sprawdź, czy linie ołówkowe na pierścieniu uszczelniającym zniknęły;
• jeżeli szerokość gniazda zaworu odpowiada podanym wymiarom, można zamontować głowicę cylindra. W przeciwnym wypadku należy poddać gniazda zaworowe ponownej obróbce lub, w ostateczności, zamontować nową głowicę cylindra.

Zawory

Wszystko co napisano o zaworach silnika VR6 (patrz str. 2.3.3), dotyczy to również silnika 2,0 l. Rozmiary zaworów podane są w tabeli regulacji i sterowania.

Głowica cylindra

Dokładnie umyj głowicę cylindra i wyczyść kanały olejowe. Usuń osady węglowe z komór spalania i z powierzchni kanałów wydechowych za pomocą szczotki drucianej. Dokładnie oczyść powierzchnie styku głowicy cylindrów i bloku cylindrów. Sprawdź głowicę cylindra. Na łożyskach pod czopami wałka rozrządu i w otworach pod popychaczami zaworowymi nie powinno być zadziorów ani uszkodzeń. Pęknięcia w jakimkolwiek miejscu głowicy cylindra są niedopuszczalne.



Sprawdź powierzchnię głowicy cylindra pod kątem odkształceń (rysunek 119).

W tym celu należy umieścić liniał pomiarowy na głowicy cylindra i za pomocą wzorca pomiarowego sprawdzić szczelinę wzdłuż, poprzecznie i po przekątnej. Jeżeli nie przekracza ona 0,10 mm, wówczas głowicę cylindra można zeszlifować. Jeśli szczelina w którymkolwiek miejscu jest większa, należy wymienić głowicę cylindra, ponieważ usunięcie większej warstwy metalu może negatywnie wpłynąć na stopień sprężania silnika.

Głowicę cylindra można szlifować pod warunkiem, że jej minimalna wysokość a (rysunek 114) nie jest mniejsza niż 132,60 mm.

Wał rozrządczy

Wałek rozrządu silnika ADY jest oznaczony w specyficzny sposób. W miejscu wskazanym strzałką A (ryc. 120) wybita jest litera (B), w miejscu B – numer (037). Ponieważ wałki rozrządu do innych typów silników mają inne oznaczenia, zaleca się, aby przy zakupie nowego wałka rozrządu zabrać ze sobą stary.

Średnica krzywki a (rysunek 120) w silnikach tej serii konstrukcyjnej jest zmniejszona do 34,0 mm.

Podczas kontroli wałków rozrządu należy zwrócić uwagę na powierzchnie czopów łożyskowych (lokalizacje łożysk), krzywki, które muszą być dobrze wypolerowane i nieuszkodzone. Jeżeli zostaną zauważone ślady zatarcia lub głębokie zarysowania, wałek rozrządu należy wymienić. Przed zamontowaniem wałków rozrządu należy wykonać następujące czynności:

• wałek rozrządu z zewnętrznymi czopami zamontować na dwóch pryzmatach lub zamocować go między zaciskami tokarki i zamontować przyrząd pomiarowy (rysunek 47) w miejscu środkowego łożyska (czopu) wałka rozrządu;
• obróć wałek rozrządu powoli i obserwuj wskazania przyrządu pomiarowego. Jeżeli bicie promieniowe przekroczy 0,01 mm według wskazań przyrządu, wałek rozrządu należy wymienić, ponieważ jest zdeformowany;

• aby zmierzyć luz osiowy wałka rozrządu należy włożyć go do głowicy cylindra (bez popychaczy), zabezpieczyć za pomocą zewnętrznych łożysk i zamontować głowicę cylindra na płaskiej powierzchni. Zamontuj urządzenie pomiarowe VW387 (rysunek 121) na końcu głowicy cylindra i poruszaj wałem wzdłużnie do przodu i do tyłu (na rysunek 121 jest oznaczone strzałkami).

Luz osiowy nie powinien przekraczać 0,15 mm. W przeciwnym wypadku powierzchnia robocza pokrywy łożyska ulegnie zużyciu.